新しいページの追加。。。
おはようございます。熱いですね。。。？熱くてもそれぞれはそれぞれの仕事、一人ひとりの出来事。皆さんそれぞれの立場から自分自身出来事コツコツやらないと何もできないよ。毎日、新しい生活過ごすために新しい考え方、新しいことの勉強。これは大切だよ。見えない未来のため、自分のため、家族のため、社会のため、最後に世の中の人々のためなんでも日ごろに勉強しなければならないよ。
話は長くなりましたが、僕のブログには新しいページは日本語勉強したい方、またしている方それからIT に興味がある方それからITに知識を持っている方のために日本語とITページは新しいページはできています。ぜひ見て楽しんでください。
刺身は簡単につくれるよ。。
サーモンのお刺身 一人分
１．玉ねぎ３０ｇ
２．お葉 １枚
３．サーモン５枚
４．ワサビ
作り方：
器に玉ねぎを入れて、その上にお葉を乗せてそれからサーモンの５枚きれいに、自分は好きなデザインに乗せる。最後にワサビは横に置けば刺身が出来上がり。熱い夏でぴったりじゃないですか？
今年のGOLDEN WEEK
もうすぐGOLDEN WEEK。今年のGOLDEEN WEEK どうしょうかな。。バイトか遊びかいろいろ。。それ以外にやることはいっぱいありますけれども一番やらなければならないのか８月にネパール帰るのでいろいろ準備もしなければならない。でも、これは一番いちゃったけれでもアルバイトもすごく大事なことです。休みの時アルバイトやらないとあまりお金ならないじゃないですか？だからあたま。。。。いいいいたたたいいいいいいいいいいいいいいい。
दसैंको सम्झना
छिट्टै नेपालीहरुको महान चाड दसैं पनि नजिक नजिक आउँदै छ । ४ बर्ष हुन लाग्यो नेपालमा परिवार सँग दसैं नमनाएको पनि । के गर्नु यस्तै छ, परदेशमा बसे पछी । के दसैं के तिहार सधैं एउटै छ ।
僕のオシャレかも。。。
有名なヘアサロンで５０００-６０００円も払って美容師とどうでもいい話をするより、長ズミにあるキシハラの１０００円カットに行ったほうが安いし便利！ お茶を飲みながらいろいろ日本とネパールの話。アジア日本語学校の卒業生なのでまだまだ学生割引がある。ぜんぜん会わない友達のいろいろ情報もあそこいったらもらえる。ネパール人の学生のいつも心配してくれる。カットに入ったらスグ笑顔でナマステ。。いらっしゃい。。ナマステはネパール語の挨拶。。日本の忙しい生活ですが少し髪が伸びたらすぐキシハラまで。。こんなヘアサロンに毎月通って、清潔感を保つというのが、実は最高の僕のオシャレかも。
福岡でネパールのダサい。。。
दसैंको बेलामा टिका लगाएर आसिस दिदै …
थप भिडियो र फोटो हेर्न भित्र आउनुहोस् ।
(続きを読む…)
日本で小道の野菜と果物屋さん
日本へ来る前、私は日本で毎日の生活のため野菜とか果物も全部デパートで買うんだろう。。。と思っていました。だけど福岡は東京より物価は安いし田舎ですから道でも野菜と果物などのみせいっぱいあります。デパートで買い物する人もいますけれども道の店は安いからいつも小道で買います。一つキャベツは１００円ネパールルピー換算するとRs.６０ぐらい。もしスパーで買うと２００円ぐらいになります。
今日もアルバイト休みだったので野菜を買いに行きました。小父さんとしゃべるのはとても面白い。色々日本の習慣教えてもらったり野菜もほかの店より安くしたりしますのでいつも小父さんのみせへ行きます。小父さんのみせと小父さんの写真もとって今日の日記に書きました。後で色々なこと書きますので皆さんコメントお願いしますね。。。
के छ आजको खबर -
रातको तीन बजे नै न्यानो सिरकलाई एकातिर पन्छाएर, सामुन्द्रिक सिरेठोसँगै पैठेजोरी खेल्दै, हिउँका डल्लाहरुमा चिप्लँदै लड्दै अनि आफैले नबुझेका अक्षरहरुले भरिएको कागजका पानाहरु जापानिजहरुको ढोका ढोकामा बाँड्छन् विदेशी विद्यार्थीहरु आफू र आफ्नो सुनौलो भविष्यको निर्माण गर्न यो पनि एउटा जीवनको रमाइलो पक्षको अनुभव हो, होइन भने यो जीवन संर्घष्ा या त यो वाध्यता । मैले पनि जापान आए शुरुमा पत्रिका बाँडें र पत्रिका बाँड्ने कामलाई २ वर्षसम्म नै निरन्तरता दिएँ । प्रायजसो विदेशी विद्यार्थीहरु रातीको ३ बजे नै उठेर पत्रिका बाँडने काम गर्छन् । विहान अलिकति दुख गर्न सक्नेले एक दर्ुइ घण्टामा नै सय दर्ुइ सय पत्रिका बाँड्छन् । जसको एक महिनाको लगभग नेपाली तीस हजार जति हुन्छ । यो पनि जापानमा पढिरहेका विद्यार्थीहरुको लागि राम्रो काम हो । पत्रिका बाँडन कस्तो हुन्छ त्यो भने म अर्को ब्लगमा लेख्ने नै छु ।
तपाईको कोठाको ग्याँस सकिन लागेछ —
आज ढोकाको घण्टी बजायो अर्थात बज्यो । बजाएर नै बज्यो भनौं । म त्यसै विस्तारामा पल्टिराखेको थिएँ । सायद केही सोचेको थिएँ होला । मेरो सोचाइलाई नै भंग गरिदियो । हुनत बजारको के के कुराहरुको विज्ञापनको लागि पनि कहिलेकाहीं दिनमा मान्छेहरु आएर घण्टी बजाउँछन् यो नौलो कुरो होइन । तर त्यसप्रति कुनै प्रतिक्रिया नै नदिएपछि आफै जान्थ्यो तर आज भने त्यसले फेरि पनि बजायो । दुइ तीन पटक बजिसकेपछि मलाई लाग्यो कोही कामै परेर आएको होला । कामै नपरी त्यसरी बजाउने गर्दैनथ्यो । अनि उठेर गएँ ढोकामा हेर्न । यसो ढोका खोलेर हेर्छु बाहिर ढोकामा एक जना उभिएको छ । उसको लुगा पनि मैलिएको थियो । मैले विचार गरें यो लुगा कुनै कम्पनीको Dress हो । मैले थोरै ढोका खेल्ने वित्तिकै भने नान देस्यो का – यो जापानिजमा सोधिएको प्रश्न हो किनकी उ जापानिज थियो । अनि उसले आफ्नो परिचय दिंदै भन्यो । म ग्याँस कम्पनीबाट आएको तपाईको कोठाको ग्याँस सकिन लागेछ फेरिदिन भनेर आएको केही वेर तपाईलाई डिस्टव हुन्छ होला त्यसको लागि सरी । म यो कुरा सुनेर अचम्म लाग्यो । धन्य विकसित मुलुक । नेपालमा छँदा भात पकाउँदा पकाउँदै ग्याँस सिद्धिएर दौडँदै दुकानमा गएर ग्याँस किनेर काँधमा हालेर घर ल्याएको सम्झना भयो । (続きを読む…)
